ون و مینی ون چیست ؟

ون و مینی ون چیست ؟ ، خودروهای چندمنظوره یا ون، به خودروهایی گفته می شود که با هدف بهره‌گیری از حداکثر فضای داخلی جهت حمل بار یا مسافر طراحی شده است. معمولاً ون‌های فول سایز (Full Size)، کامیونت های کوچکی هستند که محل بار و اتاق راننده آن یکپارچه ساخته می‌شوند. اما در گونه مینی‌ون، ابعاد کوچک‌تر شده، محل قرارگیری موتور در جلو یا میان صندلی راننده و کمک راننده آن است. اندازه‌های مینی‌ون با توجه به استفاده‌ی آن از ناحیه طول کمی بیشتر از یک خودروی سدان اندازه متوسط هستند، درهای جلو لولایی بوده و درهای کناری به صورت کشویی به عقب می‌روند و به سه تا چهار ردیف صندلی مجهز هستند. البته برخی حقایق، مخصوصاً در مورد مینی‌ون‌ها وجود دارد؛ جایی که بسیاری از رانندگان، خرید مینی ون را نشانه‌ای از «قناعت» و «فدا کردن لذت رانندگی به خاطر ویژگی‌های کاربردی» می‌دانند. با این حال، هنوز هم مزیت زیادی را می‌توان در این کلاس خودرویی یافت. با این‌که رانندگی با این وسایل نقلیه به اندازه یک سدان اسپرت هیجان‌انگیز نیست، ولی برخی از ویژگی‌های هوشمندانه در آن‌ها وجود دارد که در نوع خود، بسیار کمیاب هستند؛ از جمله فضاهای زیادی که برای وسایل پیش‌بینی شده و همین‌طور، جاروهای برقی داخلی که برای خودرو آپشن خوبی به شمار می‌رود.با ایران مشاغل همراه ما باشید تا اطلاعات بیشتری نسبت به خودروی ون و مینی ون کسب کنید.

مشاهده آگهی های : اتاق سازی در آذربایجان غربی

مینی ون چیست ؟

مینی ون (Minivan) یک طبقه بندی خودرو در آمریکای شمالی برای وسایل نقلیه‌ای است که به منظور جابجایی مسافران در ردیف (های صندلی عقب) با صندلی‌های قابل بازتنظیم در دو یا سه ردیف طراحی شده‌اند. این طبقه‌بندی معادل طبقه‌ی MPV (وسایل نقلیه چند منظوره) در اروپا است. مینی‌ون‌ها اغلب دارای پیکربندی بدنه «یک جعبه‌ای» یا «دو جعبه‌ای»، سقف بلند، کف مسطح، درهای کشویی برای سرنشینان عقب و صندلی‌های با ارتفاع بالا هستند. در مقایسه با ون فول سایز، اکثر مینی‌ون‌ها بر پایه پلت‌فرم یک خودروی سواری ساخته شده‌اند و بدنه پایین‌تری نسبت به سطح زمین دارند. برخی از نسخه‌های اولیه مینی‌ون، مانند فورد آئروستار و شورولت آسترو، از پلت‌فرم وانت جمع‌وجور استفاده می‌کردند. بزرگ‌ترین سایز مینی‌ون‌ها به‌عنوان «MPV بزرگ» نیز شناخته می‌شود و پس از معرفی دوج کاروان و رنو اسپیس در سال ۱۹۸۴ رایج شد. به طور معمول، این‌ها پلتفرم‌هایی دارند که از خودروهای سواری سگمنت D یا پیکاپ‌های جمع‌و‌جور مشتق شده‌اند. در آمریکای شمالی، اگر از عبارت «مینی ون» بدون تعیین اندازه استفاده شود، معمولاً به بزرگترین اندازه اشاره می‌کند.  

تاریخچه ون و مینی ون چیست ؟

قبل از اینکه اصطلاح «مینی ون» وجود داشته باشد، استوت اسکاراب (Stout Scarab) در سال ۱۹۳۶ به عنوان اولین مینی‌ون واقعی ساخته شد. صندلی‌های سرنشینان در اسکاراب متحرک بودند و می‌شد آن‌ها را طوری پیکربندی کرد که سرنشینان دور یک میز در عقب کابین بنشینند. مسافران از طریق دری که در مرکز نصب شده بود، وارد و از اسکاراب خارج می‌شدند. خودروی DKW Schnellaster تولید شده از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۲، دارای چرخ‌های محرک جلو، موتور عرضی، کف تخت و صندلی‌های چندتنظیمی بود که همه‌‌ی آن‌ها بعداً به ویژگی‌های مینی ون تبدیل شدند. در سال ۱۹۵۰، فولکس‌واگن از خودروی تیپ ۲ با بدنه اتوبوسی شکل روی شاسی یک ماشین سواری کوچک (فولکس‌واگن بیتل) رونمایی کرد. هنگامی که فولکس‌‌واگن در سال ۱۹۶۸ در جانبی کشویی را برای تیپ ۲ معرفی کرد، ویژگی‌های برجسته‌ای داشت که بعداً کلاس مینی ون را تعریف کرد: طول جمع‌وجور، سه ردیف صندلی رو به جلو، در عقب لولایی بالا به سبک استیشن واگن/در بالابر، در جانبی کشویی، پلت‌فرم خودروی سواری. فیات مالتی‌پلا (Multipla) ساخت ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۹ نیز دارای ویژگی‌های مشترک بسیاری با مینی‌ون‌های مدرن بود. مالتی‌پلا بر اساس شاسی فیات ۶۰۰ و دارای موتور عقب و طرح کابین جلو بود. در اوایل دهه ۱۹۶۰، فورد و شورلت ون‌های کامپکت گرین‌برایر (Greenbrier) و اکونولین کلاب واگن (Econoline Club Wagon) را برای بازار آمریکای شمالی معرفی کردند و نسخه فورد در سری فالکون، شورولت در سری Corvair ۹۵ به بازار عرضه شد. اکونولین در دهه ۱۹۷۰ با سایز بزرگتر عرضه شد، در حالی که گرین‌برایر جای خود را به مدل‌های دیگری داد.  

مشاهده آگهی های : اتاق سازی در بوکان

شاسی مینی ون

برخلاف وانت‌های بزرگ‌تر، اکثر مینی‌ون‌ها و خودروهای چندمنظوره (MPV‌) مدرن از طرح موتور جلو و دیفرانسیل جلو استفاده می‌کنند، در حالی که برخی مدل‌ها، از سیستم چهارچرخ محرک به‌عنوان آپشن بهره می‌برند. در راستای تولید ون‌های بزرگ‌تر، ساختار بدنه یکپارچه معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرد. طراحی قاب فضایی رنو اسپیس و مینی‌ون‌های جنرال موتورز APV یک استثنا قابل توجه در این کلاس اس مینی ون‌ها و خودروهای چندمنظوره بر اساس معماری شاسی مجزا (جداشدنی) یا پلت‌فرم‌های مشترک با سدان‌های بزرگ تولید می‌شوند. طرح‌های جدیدتر نیز پلتفرم‌های مشترکی با خودروهای شاسی‌بلند و کراس‌اور دارند.  

سبک بدنه مینی ون

مینی ون‌ها و خودروهای چندمنظوره از طراحی بدنه دو جعبه‌ای یا یک جعبه‌ای با ستون‌های A، B، C و D استفاده می‌کنند. کابین ممکن است دارای دو، سه یا چهار ردیف صندلی باشد که رایج‌ترین آن‌ها ۲+۳+۲ یا ۲+۳+۳ است. در مقایسه با انواع دیگر وسایل نقلیه مسافربری، شکل بدنه مینی ون‌ها به گونه‌ای طراحی شده است که فضای داخلی را هم برای مسافران و هم برای بار به حداکثر برساند. این امر با افزایش فاصله بین دو محور، ایجاد کفی صاف‌تر، سقف بلندتر و نمای جانبی عمودی‌تر به دست می‌آید، اما نه به اندازه ون‌های تجاری‌ که از نظر مشخصات جعبه‌ای‌تر و بزرگ‌تر و برجسته‌تر هستند. عملی بودن و راحتی برای مسافران نیز با باز شدن در عقب و پنجره‌های بزرگتر افزایش یافته است. برخی از مینی ون‌ها و خودروهای چندمنظوره ممکن است از درهای کشویی استفاده کنند در حالی که برخی دیگر از درهای لولایی رو به جلوی معمولی استفاده می‌کنند. مینی ون‌های کرایسلر در سال ۱۹۹۶ در کشویی سمت راننده را معرفی کردند که البته اولین بار در نیسان پریری ۱۹۸۲ معرفی شده بود. تا سال ۲۰۰۲، تمام مینی ون‌ها با درهای دو طرف بدنه فروخته می‌شدند. اکثر مینی‌ون‌ها با در بالابر عقب پیکربندی می‌شوند. تعداد کمی از مینی‌ون‌ها از درب‌های عقب به‌سبک پنل استفاده کرده‌اند، به‌عنوان مثال نسخه‌های باری شورولت آسترو، فورد آئروستار و مرسدس بنز متریس از این دسته هستند.  

مشخصات ون و مینی ون چیست ؟

آمار چند سال اخیر نشان می‌دهد که کلاس خودروهای مینی ون به‌اندازه‌ی گذشته طرفدار ندارند که حاصل آن تولید مدل‌های کمتری در این کلاس است. مینی‌ون‌ها در ابتدا به‌عنوان مکمل خودروهای استیشن شناخته می‌شدند اما با رونق کراس‌اورها و شاسی‌بلندها، این دوران به پایان رسید. مینی‌ون‌های قابل قبول فعلی بازار در چند مدل شامل کرایسلر پسیفیکا، دوج گرند کاروان، کیا سورنتو و تویوتا سیه‌نا خلاصه می‌شوند. قیمت پایه‌ی تمام این مدل‌ها حدود ۳۰ هزار دلار است که با انتخاب آپشن‌های مختلف این رقم به ۴۵ هزار دلار نیز می‌رسد. به‌طور کلی ویژگی‌های هر مینی ون را در موارد زیر می‌توان خلاصه کرد.

انتقال قدرت به محور جلو

تمام مینی‌ون‌های فعلی بازار به‌صورت استاندارد محور جلو هستند. در این بین تویوتا سیه‌نا تنها موردی است که با سیستم تمام چرخ محرک (AWD) نیز فروخته می‌شود.

پیشرانه V۶ و گیربکس اتوماتیک

معمولاً قدرت مینی‌ون‌ها از ۲۶۰ تا ۳۰۰ اسب بخار بوده و گیربکس از نوع اتوماتیک ۶ تا ۱۰ سرعته است. به‌دلیل کاربری مشخص، تجربه ثابت کرده که گیربکس‌های با تعداد دنده بیشتر برای مینی‌ون بهتر است. در بین مدل‌های فعلی بازار، کرایسلر پسیفیکا در نسخه پلاگین هیبرید با پیشرانه‌ی ۶ سیلندر V شکل و گیربکس CVT عرضه می‌شود.

درهای کشویی برقی

مینی‌ون‌ها بر اساس ون‌های تجاری ساخته می‌شوند که با خواباندن صندلی‌های عقب، قابلیت تبدیل به ون را هم دارند. در عقب این خودروها کشویی و برقی است تا پیاده و سوار شدن آن برای کودکان راحت‌تر باشد. معمولاً باز و بسته شدن در عقب مینی‌ون از راه دور یا ریموت نیز انجام می‌شود.

صندوق عقب برقی

همانند ون‌ها، در صندوق عقب مینی‌ون‌ها به‌طور کامل، برقی و ریموت باز و بسته می‌شود تا بارگیری راحت‌تر صورت گیرد.

سه ردیف صندلی

یکی از ویژگی‌های استاندارد مینی‌ون‌ها وجود سه ردیف صندلی است تا ۷ یا ۸ سرنشین در خودرو جای گیرند. مدل‌هایی چون سیه‌نا و سورنتو به صندلی‌های راحت و زیرپایی مجهز هستند.

خواباندن صندلی‌ها

معمولاً صندلی‌های ردیف دوم و سوم مینی‌ون‌ها قابلیت خم شدن دارند تا در مواقع مورد نیاز، فضای بار بزرگ ایجاد شود. برای مثال صندلی‌های دو ردیف آخر پسیفیکا و گرند کاوران کاملاً خوابانده می‎شوند. صندلی‌های ردیف دوم تویوتا سیه‌نا به‌صورت برقی خم و چرخش داده می‌شوند.

تجهیزات رفاهی خانوادگی متنوع

همانند بیشتر خودروهای مدرن، مینی‌ون‌ها هم به سیستم اطلاعات و سرگرمی مجهز به راهیاب ماهواره‌ای، اتصال بلوتوث به تلفن همراه هوشمند، پورت‌های USB، پریز برق با جریان مشخص و سیستم صوتی و سرگرمی برای صندلی‌های ردیف عقب مجهر هستند. مدل‌هایی چون هوندا اودیسه و کرایسلر پسیفیکا به جاروبرقی نیز مجهز هستند.

مشاهده آگهی های : باربری در همدان

مزایا و معایب ون و مینی ون چیست ؟

در نظر داشته باشید که مینی‌‌ون بیشتر ترکیبی بین خودروی سواری و خودروی تجاری است تا یک کلاس بدنه جداگانه است، پس نه تنها مزایا، بلکه معایبی نیز دارد. از جمله مزایای مینی ون می‌توان به مزایایی نسبت به خودروهای سواری کلاسیک اشاره کرد. هنگام مقایسه مینی ون با مینی‌بوس یا ون، معایب آن آشکار می‌شود. مینی‌ون‌ها برای موارد زیر ارزش‌گذاری می‌شوند:

• سالن بزرگ. حتی یک سفر طولانی به دلیل افزایش راحتی که این نوع بدنه برای آن ساخته شده است، چندان خسته‌کننده نیست.
• صندوق عقب جادار. مینی‌ون برای سفر عالی است. علاوه بر همه اعضای خانواده، در ماشین همه چیزهایی که برای زندگی در چادر یا در دامان طبیعت مفید است را در خود جای می‌دهد.
• با توجه به قابلیت تا شدن ردیف عقب، صندوق عقب دو یا حتی سه برابر افزایش می‌یابد. این بسته به طراحی صندلی‌ها به شما امکان می‌دهد از ماشین برای حمل‌ونقل بار استفاده کنید.
• مینی ون به دلیل ترکیب کامل ظرفیت بزرگ و اندازه‌های نسبتا کوچک، کاربردی و در بین بسیاری از کارآفرینان محبوب است.
• مینی‌ون‌های کلاسیک (قطره‌ای شکل) دارای ویژگی‌های آیرودینامیکی عالی هستند که باعث می‌شود مصرف سوخت کمتری نسبت به سایر انواع خودروها داشته باشند.
• حتی افراد قدبلند هم در طول سفر احساس راحتی در کابین مینی‌ون خواهند داشت، صرف‌نظر از این‌که در کدام ردیف می‌نشینند.
• اکثر مینی‌ون‌ها برای حمل و نقل افراد مسن و معلول راحت هستند، زیرا ورودی ماشین اغلب بالا نیست.
• از نظر فنی، خودرو مانند سواری‌های معمولی سرویس می‌شود.
• مینی ون و استیشن واگن به عنوان خودروی خانوادگی شناخته می‌شوند. اغلب، جوانان چنین خودروهایی را انتخاب می‌کنند، زیرا می‌توانند سیستم صوتی و تصویری بزرگی روی آن نصب کنند.

با وجود چنین مزایایی، مینی‌ون‌ها معایبی دارند که از جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:

• رانندگی در مینی ون از یک استیشن واگن یا سدان بدتر است.
• با توجه به این‌که خودرو اغلب طول زیادی دارد، باد مقابل راننده را مجبور به کاهش سرعت می‌کند.
• در مقایسه با یک اتوبوس یا مینی‌بوس تمام عیار، مسافران در این کابین چندان راحت نیستند. به عنوان مثال، برای سوار شدن به ماشین باید کمی خم شوید.
• اغلب، این خودروها مجهز به موتور کم مصرفی هستند. به همین دلیل، خودرو به اندازه اکثر خودروهای سواری با بدنه متفاوت سریع نیست. از آنجا که سازندگان روی عملی بودن تمرکز می‌کنند، حداکثر سرعت در خودرو زیاد نیست.
• در زمستان، مدت زیادی طول می‌کشد تا کابین گرم شود، زیرا صندوق عقب از قسمت اصلی داخلی جدا نمی‌شود.
• اکثر مینی‌ون‌ها مجهز به سیستم تعلیق تقویت‌شده هستند، به طوری که ظرفیت بار کافی برای چنین ابعادی دارند. هنگام رانندگی روی دست اندازها، خالی بودن خودرو باعث ناپایداری و ناراحت کننده بودن سواری است.
• مدیریت مینی‌ون‌های با اندازه بزرگ و متوسط، به خصوص در شهرهایی با ترافیک سنگین چندان راحت نیست.

همانطور که می‌بینید، مینی‌ون یک راه‌حل ایده‌آل برای سفرهای خانوادگی طولانی، سفرهای تفریحی جوانان، سفرهای شرکتی و رویدادهای دیگری است که در آنها می‌توانید از ون یا مینی‌بوس استفاده کنید. این نوع سبک بدنه یک گزینه اقتصادی برای خودروهای تجاری است.  

معرفی مینی ون های بازار ایران

وقتی از خودروی مینی‌ون صحبت می‌شود احتمالا اکثر ما به یاد خودروهای بزرگ با درهای بازشونده کشویی می‌افتیم که فقط به منظور حمل بار یا مسافران پرشمار، طراحی شده‌اند و در سطح شهر به عنوان خودروهای تجاری، خدماتی یا گردشگری تردد می‌کنند. اما باید بدانید که مینی‌ون یا خودرو‌های چندمنظوره معروف هستند و در ابعاد مختلف جهت مصارف خانوادگی یا تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرند. کیا کارنز، بی ام و سری ۲ اکتیو تورر، تویوتا پریویا، مرسدس بنز کلاس B، کیا سدونا / کارنیوال و سانگ‌یانگ رودیوس بهترین مینی‌ون‌های خانوادگی هستند که می‌توانید در ایران خریداری کنید.